Jerzy Zaruba

(1891 Radom – 1971 Warszawa)

Polski malarz, karykaturzysta i scenograf. Studiował w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych u Stanisława Lentza i w paryskiej Académie des Beaux-Arts. Był członkiem grupy Formiści i współzałożycielem Koła Artystów Grafików Reklamowych. Jako karykaturzysta debiutował w 1920 w „Marchołcie”. W okresie dwudziestolecia międzywojennego współpracował jako karykaturzysta z wieloma czasopismami satyrycznymi i literackimi, m.in. z „Wiadomościami Literackimi” i „Szpilkami”. Po wojnie zamieszkał w warszawskim Aninie. Jego dom stał się miejscem spotkań warszawskich literatów. Bywali tam często Julian Tuwim i Konstanty Ildefons Gałczyński. Publikował karykatury i rysunki satyryczne w „Przekroju” i „Szpilkach”. Projektował kukiełki do noworocznych szopek politycznych. Ilustrował m.in. Janusza Minkiewicza „Kazania i skargi” (1946) oraz Wiecha „Café pod Minogą” (1947). Napisał dwie książki (wznowione łącznie) poświęcone wspomnieniom o środowisku warszawskich literatów i artystów.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *